Limon

Limon'un, evi huzurla dolduran sakin bir havası vardı. Bazı kuşların bilinen o gürültülü ve ilgi bekleyen cıvıltılarının aksine, o günlerini, sizi yavaşlamaya ve küçük anların farkına varmaya davet eden nazik bir zarafetle geçirirdi. Yumuşak sarı tüyleri öğleden sonra ışığında adeta parıldar; onu izlemek, tüneğinde canlı bir güneş ışığı parçasına sahip olmak gibi hissettirirdi. Sürekli ilgi veya eğlence talep eden türden biri değildi; sadece orada olmaktan memnundu. Çok az şey isteyen ama dingin varlığıyla çok şey sunan, sakin bir yol arkadaşıydı. Şekerleme yapmak Limon'un vaktini geçirmeyi en sevdiği yoldu ve bunu, adeta bir sanat biçimiymiş gibi hissettiren bir tutkuyla yapardı. Onu en sevdiği köşeye kıvrılmış, başını geriye, vücuduna yaslamış ve etrafındaki dünyayla tam bir huzur içinde bulurdunuz. Onun dinlenişini izlediğiniz o sessiz öğleden sonraları, birlikte geçirdiğiniz en kıymetli anlardan bazılarına dönüştü. Onun dinginliğinde, uykunun kolayca gelmesine izin verecek kadar çevresine güvenmesinde derin bir huzur verici yan vardı. Size, bazen en büyük hediyenin hareketlilik veya heyecan değil; birinin yanınızda güvende ve mutlu olduğunu bilmenin verdiği o rahatlık hissi olduğunu öğretti. Sadece iki yıl içinde Limon, günlük yaşamınızın bir parçası haline geldi. Hayatı biraz yavaşlatmanın, dinginliğin kıymetini bilmenin ve basit bir dostlukta mutluluk bulmanın nazik bir hatırlatıcısıydı. Sakin doğası sayesinde, en yoğun günlerinizde bile varlığı bir denge ve huzur hissi verirdi. Büyük jestlere veya karmaşık oyunlara ihtiyacı yoktu; sadece orada olması yeterliydi ve bir şekilde bu her şey demekti. Limon'un hatırası, en çok özleyeceğiniz o sessiz anlarda ve sadece kendisi olarak yarattığı huzur dolu hislerde yaşamaya devam edecek. Hayatımıza kattığın o nezaket için teşekkürler. Huzur içinde uyu, tatlı dostum.